Shofar (Ram's Horn)
A ram's horn blown during the Jewish new year to awaken spiritual attention and mark the moment of divine judgment.
The shofar is a simple instrument—literally the curved horn of a ram—but in Jewish tradition it carries enormous weight. On Rosh Hashanah (the Jewish new year in autumn), the shofar is sounded in a specific pattern of three different blast types: a long unbroken note, a series of shorter bursts, and a wavering tremolo. The sound is meant to pierce through ordinary consciousness and call attention upward.
In mystical thought, the shofar's blast became understood as more than a signal or reminder. Later kabbalists saw it as a kind of cosmic sound—a vibration that reaches into the upper realms and awakens divine attention toward humanity. The horn connects earth to heaven: the animal material (ram's horn) carries a spiritual message. Some teachings describe the shofar sound as actually reshaping the relationship between the human and divine realms during that vulnerable moment of the new year, when judgment and renewal intersect.
Different mystical schools emphasized different aspects: some focused on the shofar's power to shatter shells of spiritual impurity, others on its role in awakening repentance and return, still others on its capacity to unite scattered sparks of holiness. The shofar became a bridge between the hidden and revealed worlds.
How it traveled
- LeviticusEretz Yisrael (travels) · -1000explains
- JoshuaEretz Yisrael (travels) · -600explains
- Tosefta Rosh Hashanah— · 190explains
- Mishnah Rosh HashanahYavneh · 200explains
- Sifra— · 250explains
- Sifrei BamidbarEretz Yisrael (travels) · 250explains
- Jerusalem Talmud Rosh HashanahTiberias · 400explains
- Jerusalem Talmud TaanitTiberias · 400explains
- Jerusalem Talmud SukkahTiberias · 400explains
- Jerusalem Talmud MegillahTiberias · 400explains
- Rosh HashanahSura (Babylonia) · 500explains
- TaanitSura (Babylonia) · 500explains
- ShabbatSura (Babylonia) · 500explains
- SukkahSura (Babylonia) · 500explains
- ChullinSura (Babylonia) · 500explains
- ArakhinSura (Babylonia) · 500explains
- Pesikta DeRav KahanaTiberias · 600explains
- Midrash TanchumaTiberias · 600explains
- Vayikra RabbahTiberias · 600explains
- Pesikta RabbatiTiberias · 600explains
- Sheiltot d'Rav Achai GaonPumbedita · 750explains
- Halakhot GedolotSura (Babylonia) · 760explains
- Teshuvot HaGeonim (Shaarei Teshuva)Sura (Babylonia) · 900explains
- Midrash Tehillim— · 1050explains
- Machzor Vitry— · 1055explains
- Rif Rosh Hashanah— · 1085explains
- Rif Megillah— · 1085explains
- Ibn Ezra on ExodusTudela (Navarre) · 1145explains
- HaMaor HaKatan on Rosh HashanahLunel (Provence) · 1170explains
- Mishneh Torah, Shofar, Sukkah and LulavFostat (Old Cairo) · 1180explains
Key passages(20)
Sheiltot d'Rav Achai Gaon · Achai Gaon · 705 CE
לראש השנהשאילתא דמחייבין דבית ישראל מיתקע בחצוצרתא בחד בתשרי דכתיב בחדש השביעי וגו' אע"ג דכתיב תקעו בחודש שופר וכתיב והיה במשוך בקרן היובל ותנן שופר של ראש השנה של יעל ופשוט כמן דקיימא ברבי יהודה דתנ
Tap to expand
וְכֵן מֵעִנְיַן הַמִּצְוָה, מָה שֶׁאָמְרוּ זִכְרוֹנָם לִבְרָכָה (שם לג, ב) שֶׁחַיָּב אָדָם לִתְקֹעַ בְּרֹאשׁ הַשָּׁנָה שָׁלֹשׁ תְּקִיעוֹת שֶׁל שָׁלֹשׁ שָׁלֹשׁ, כְּלוֹמַר, שָׁלֹשׁ פְּעָמִים תְּקִיעָה ו
Tap to expand
Mishnah Berurah · Israel Meir Kagan (Chafetz Chaim) · 1875 CE
(כד) אסור לתקוע וכו' - ואפילו פירש בנדרו תקיעה של מצוה והטעם דנדרים איסור חפצא הוא וחל אפילו על דבר מצוה ואפילו לשמוע תקיעת שופר מאחר ג"כ בכלל איסור זה. ודע דיש פוסקים שר"ל שאין חל הנדר אא"כ אסר השופר
Tap to expand
Introductions to the Babylonian Talmud · Adin Steinsaltz · 1965 CE
בפרק זה סוכם כי בראש השנה (בהבדל מסוים מן התקיעה ביובל) אין מצוות התקיעה אלא בשופר, ושופר הכשר לכך הוא העשוי מקרני כבשים, יעלים ובעלי חיים דומים להם בלבד, ומובחר שבהם — שופר מקרן איל. ואילו קרניים של
Tap to expand
Shibbolei HaLeket · R. Tzidkiyah ben Avraham HaRofeh (the Anav)
וחייבין אנו לתקוע בשופר בראש השנה שנאמר זכרון תרועה יהיה לכם ותניא מנין שבשופר ת"ל והעברת שופר תרועה אין לי אלא ביובל בראש השנה מנין ת"ל והעברת שופר תרועה בחדש השביעי שאין ת"ל בחדש השביעי ומה ת"ל בחדש
Tap to expand
וְשִׁבְעָ֣ה כֹהֲנִ֡ים יִשְׂאוּ֩ שִׁבְעָ֨ה שׁוֹפְר֤וֹת הַיּֽוֹבְלִים֙ לִפְנֵ֣י הָאָר֔וֹן וּבַיּוֹם֙ הַשְּׁבִיעִ֔י תָּסֹ֥בּוּ אֶת־הָעִ֖יר שֶׁ֣בַע פְּעָמִ֑ים וְהַכֹּ֣הֲנִ֔ים יִתְקְע֖וּ בַּשּׁוֹפָרֽוֹת׃
Tap to expand
וְהֶחָל֣וּץ הֹלֵ֔ךְ לִפְנֵי֙ הַכֹּ֣הֲנִ֔ים (תקעו) [תֹּקְעֵ֖י] הַשּׁוֹפָר֑וֹת וְהַֽמְאַסֵּ֗ף הֹלֵךְ֙ אַחֲרֵ֣י הָאָר֔וֹן הָל֖וֹךְ וְתָק֥וֹעַ בַּשּׁוֹפָרֽוֹת׃
Tap to expand
כָּל הַשּׁוֹפָרוֹת כְּשֵׁרִין חוּץ מִשֶּׁל פָּרָה, מִפְּנֵי שֶׁהוּא קֶרֶן. אָמַר רַבִּי יוֹסֵי, וַהֲלֹא כָל הַשּׁוֹפָרוֹת נִקְרְאוּ קֶרֶן, שֶׁנֶּאֱמַר (יהושע ו), בִּמְשֹׁךְ בְּקֶרֶן הַיּוֹבֵל:
Tap to expand
שׁוֹפָר שֶׁל רֹאשׁ הַשָּׁנָה שֶׁל יָעֵל, פָּשׁוּט, וּפִיו מְצֻפֶּה זָהָב, וּשְׁתֵּי חֲצוֹצְרוֹת מִן הַצְּדָדִין. שׁוֹפָר מַאֲרִיךְ וַחֲצוֹצְרוֹת מְקַצְּרוֹת, שֶׁמִּצְוַת הַיּוֹם בַּשּׁוֹפָר:
Tap to expand
שׁוֹפָר שֶׁנִּסְדַּק וְדִבְּקוֹ, פָּסוּל. דִּבֵּק שִׁבְרֵי שׁוֹפָרוֹת, פָּסוּל. נִקַּב וּסְתָמוֹ, אִם מְעַכֵּב אֶת הַתְּקִיעָה, פָּסוּל. וְאִם לָאו, כָּשֵׁר:
Tap to expand
שׁוֹפָר שֶׁל רֹאשׁ הַשָּׁנָה, אֵין מַעֲבִירִין עָלָיו אֶת הַתְּחוּם, וְאֵין מְפַקְּחִין עָלָיו אֶת הַגַּל, לֹא עוֹלִין בְּאִילָן, וְלֹא רוֹכְבִין עַל גַּבֵּי בְהֵמָה, וְלֹא שָׁטִין עַל פְּנֵי הַמַּיִם
Tap to expand
סֵדֶר תְּקִיעוֹת, שָׁלשׁ, שֶׁל שָׁלשׁ שָׁלשׁ. שִׁעוּר תְּקִיעָה כְּשָׁלשׁ תְּרוּעוֹת. שִׁעוּר תְּרוּעָה כְּשָׁלשׁ יְבָבוֹת. תָּקַע בָּרִאשׁוֹנָה, וּמָשַׁךְ בַּשְּׁנִיָּה כִשְׁתַּיִם, אֵין בְּיָדוֹ אֶל
Tap to expand
שופר שקצרו כשר [גורדו] בין מבפנים בין מבחוץ כשר צפהו זהב מבפנים פסול מבחוץ כשר צפהו במקום פיו או שהוסיף עליו כל שהוא אפילו במינו פסול נקב וסתמו אפילו במינו אם מעכב את התקיעה פסול ואם לאו כשר נתן שני ש
Tap to expand
הכל חייבין בתקיעת שופר כהנים לוים וישראלים גרים ועבדים משוחררין חללים נתינים ממזרים חרש שוטה וקטן סריס אדם וסריס חמה פצוע דכה וכרות שפכה כולן חייבין ומוציאין את הרבים ידי חובתן. טומטום ואנדרוגינוס חיי
Tap to expand
ותקעתם תרועה תרועה בפני עצמה ותקיעה בפני עצמה. אתה אומר תקיעה בפני עצמה ותרועה בפני עצמה או תקיעה ותרועה (כאחת) [אחת היא]. כשהוא אומר ובהקהיל את הקהל תתקעו ולא תריעו הרי (תקיעה אמורה הא מה ת"ל) תקיעה
Tap to expand
Jerusalem Talmud Rosh Hashanah · 375 CE
משנה: כָּל הַשּׁוֹפָרוֹת כְּשֵׁירִין חוּץ מִשֶּׁל פָּרָה מִפְנֵי שֶׁהוּא קֶרֶן. אָמַר רִבִּי יוֹסֵי וַהֲלֹא כָל הַשּׁוֹפָרוֹת נִקְרְאוּ קֶרֶן שֶׁנֶּאֱמַר וְהָיָה בִּמְשׁוֹךְ בְּקֶרֶן הַיּוֹבֵל כְּשָׁמ
Tap to expand
Jerusalem Talmud Rosh Hashanah · 375 CE
משנה: שׁוֹפָר שֶׁל רֹאשׁ הַשָּׁנָה שֶׁל יָעֵל פָּשׁוּט וּפִיו מְצוּפֶּה זָהָב וּשְׁתֵּי חֲצוֹצְרוֹת מִן הַצְּדָדִין. שׁוֹפָר מַאֲרִיךְ וַחֲצוֹצְרוֹת מְקַצְּרוֹת שֶׁמִּצְוַת הַיּוֹם בַּשּׁוֹפָר:
Tap to expand
Jerusalem Talmud Rosh Hashanah · 375 CE
פִּיו מְצוּפֶּה זָהָב. צִּיפָּהוּ זָהָב מִבִּפְנִים פָּסוּל. מִבַּחוּץ כָּשֵׁר. צִּיפָּהוּ מְקוֹם הַנָּחַת פִּיו אוֹ שֶׁהָיָה קוֹלוֹ עָבֶה מַחְמַת הַצִּיפּוּי פָּסוּל.
Tap to expand
Jerusalem Talmud Rosh Hashanah · 375 CE
מְנַיִין שֶׁהִיא פְשׁוּטָה לְפָנֶיהָ. תַּלְמוּד לוֹמַר וְהַעֲבַרְתָּ שׁוֹפַר. וּמְנַיִין שֶׁהִיא פְשׁוּטָה לְאַחֲרֶיהָ. תַּלְמוּד לוֹמַר תַּעֲבִירוּ שׁוֹפָר. עַד כְּדוֹן יוֹבֵל. רֹאשׁ הַשָּׁנָה. וְה
Tap to expand
Jerusalem Talmud Rosh Hashanah · 375 CE
משנה: שׁוֹפָר שֶׁנִּסְדַּק וְדִיבְּקוֹ פָּסוּל. דִּיבֵּק שִׁיבְרֵי שׁוֹפָרוֹת פָּסוּל. נִיקַּב וּסְתָמוֹ אִם עִיכֵּב אֶת הַתְּקִיעָה פָּסוּל. וְאִם לָאו כָּשֵׁר:
Tap to expand